Herken je dit?! Iemand zegt of doet iets en je voelt je ineens geraakt. Soms behóórlijk.
Gekwetst, mogelijk gepikeerd, zónder precies te weten waarom.
De emotie neemt zóveel ruimte in dat je onbewust direct in een verdedigingsmechanisme schiet.
Misschien boos, waardoor je een nogal botte reactie geeft (waar je later spijt van hebt).
Of je voelt je zó ontsteld dat je vertrekt. Je dénkt dan dat je dit doet vanwege de ander of de situatie, maar feitelijk loop je weg voor je eigen emoties.
Of je ‘bevriest’, duwt intern de storm aan gevoelens weg waardoor het minder erg lijkt. Maar later, wanneer alles ‘rustiger’ is, komt alsnog de lading. Weet je inééns wat je had moeten zeggen. Alleen lukt dat de keer erop ook niet…
Het zijn drie bekende overlevingsmechanismes: vechten, vluchten, bevriezen.
De oorsprong ligt in je vroege jeugd. Pijnlijke ervaringen in die tijd worden door latere gebeurtenissen die er maar enigszins op lijken bevestigd, verankerd en opgeslagen in je onbewuste. Klaar om tevoorschijn te komen wanneer t geraakt wordt.
Als ik je nu vertel dat 95% van ál onze reacties wordt aangestuurd door dat onbewuste, ons lichaam de weerstand direct herkent en reageert, maar ons hoofd op dat moment nog niet begrijpt wat er nu precies geraakt wordt. Dan besef je (hopelijk) hóe belangrijk het is jezelf beter te leren kennen om uit de greep van het verleden te komen.
Want deze afweermechanismes, aangevoerd door emoties zijn gebaseerd op vroegere ervaringen.
Goed om daarnaast te weten: het kan zélfs vanuit je familiesysteem bij jou terecht zijn gekomen.
Verdriet, angst, teleurstelling, machteloosheid, boosheid, schuld, schande, schaamte vanuit een voorouderlijke lijn kan doorgegeven worden en een enórme invloed hebben op jouw leven.
“Wie alles kent, behalve zichzelf, weet niets”.
Een bekend citaat uit het Evangelie van Thomas.Het benadrukt hóe belangrijk het is jezelf te begrijpen, zelfkennis op te doen, naar binnen te keren, vóórdat je je naar buiten richt om anderen te kunnen begrijpen.
Zodat je kunt herkennen en erkennen: ‘daar is het weer’, waardoor je meer afstand kunt nemen, de lading uit het verleden eraf haalt en rustiger reageert vanuit het ‘hier en nu’. Doe je dit niet dan is de kans groot dat je huidige omgeving de opgebouwde lading over zich heen krijgt.
Terwijl de werkelijke oorzaak in het verleden ligt.
Zie de ander als een spiegel die iets reflecteert in jou. Raakt het je? Dan zit er nog té veel lading op. Onderzoek het, erken de pijn van tóen. Oók als het bij je voorouders vandaan blijkt te komen, want zo schoon je het op. Zodat het verleden, wat dáár ooit is gebeurd, niet langer invloed heeft op het heden.
